Wenecja, 20 IX 1925

Do najdroższych Kapłanów, 
Kleryków i Probantów Zgromadzenia 
Synów Boskiej Opatrzności w Polsce

Drodzy Synowie w Jezusie Chrystusie,
Łaska i pokój Pana niech zawsze będą z nami, o najdrożsi synowie Polacy (1).
Bardzo mi jest drogi wyjazd do was ks. Błażeja Marabotta - kapłana zakonnika naszego pokornego Zgromadzenia Boskiej Opatrzności, a dziś wysłanego do Polski dla sprawowania urzędu przełożonego i ojca w Jezusie Chrystusie - żeby wam przez niego przekazać słowa ojcowskiego pokrzepienia w dobrym i jak najhojniejsze błogosławieństwo.
Już najdroższy ks. Aleksander (Chwiłowicz) (2) mówił mi bardzo dobrze o was, jak z Bożą pomocą przygotowujecie się do tego, żeby być pierwszymi kamieniami fundamentu Małego Dzieła Boskiej Opatrzności wśród waszego narodu, znanego z waszych sławnych ludzi i ze swojej wiary, tak drogiego sercu Kościoła i papieżowi, jak również tak drogiego wszystkim nam Wlochom, którzyśmy zawsze bardzo kochali waszą ojczyznę, modlili się za nią oraz wyrażali gorące życzenie, żeby Bóg przyśpieszył jej wolność i niepodległość.
Ilekroć myślę o was - a myślę codziennie, o moi drodzy, dusza wypełnia mi się świętymi uczuciami i błogą nadzieją. Oby Boska Opatrzność po matczynemu czuwała nad wami wszystkimi i zachowała w postanowieniach świętych, stałych i dających wytrwanie w waszym zakonnym powołaniu.
Ks. Marabotto, który zawiezie wam moje najdroższe pozdrowienia, powie o wszystkich modlitwach, jakie co dzień zanoszę do Boga za każdego z was, o moi drodzy synowie, i o poleceniach, jakie mu przekazałem, żeby się troszczył o was w Jezusie Chrystusie bardziej niż o źrenice moich oczu.
Jednak wy, o moi drodzy, słuchajcie jego słów z uczuciem szacunku i troszczcie się o zdobywanie z dnia na dzień coraz to lepszego ducha; wzmacniajcie się w owej coraz większej pełni życia zakonnego, pokory, miłości, posłuszeństwa, poświęcenia, tak jak tego pragnie święty Kościół i wasi przełożeni, dla budowania w was Jezusa Chrystusa - naszego Pana. Ożywiajcie się, o drodzy moi synowie, w pobożności, ożywiajcie w waszych duszach życie wewnętrzne, umacniajcie zawsze swój życiowy związek z Bogiem, naszym niebieskim Ojcem, z Jezusem Chrystusem - naszym Bogiem i najsłodszym Zbawicielem.
Biada tej godzinie, w której byśmy -sobie pozwolili na osłabienie tego przez zaniedbanie, lenistwo, rozproszenie alba przez nieporządne zajęcie się sprawami zewnętrznymi; biada, jeżeli pozwolimy sobie na osłabienie w pobożności i w zakresie ducha świętego powołania.
Oby Pan ustrzegł nas przed taką ruiną. Niech On ożywi w nas życie Ducha Świętego i niech z nas wszystkich naprawdę stworzy dziś i na zawsze jedno serce i jedną duszę ze Sobą, niech sprawi, że będziemy wszyscy zjednoczeni w dziedzinie myśli, uczuć, dzieł, że będziemy ludźmi gorliwymi i rozpłomienionymi w Jego świętej miłości, tak jak mówi pierwsze czytanie dzisiejszej mszy św.: „w miłości wkorzenieni i ugruntowani - in caritate radicati et fundati” (por. Ef 3, 17).
Tak ożywionych w miłości - w świętej miłości Bożej, miłości braci w Zgromadzeniu i miłości bliźniego, zjednoczonych w miłości i w jedności z Chrystusem i z Jego świętym Kościołem niech Bóg natchnie ostrożnością i gotowością do oglądania oświeconymi oczyma serca tego dobra, jakiego powinniśmy dokonać i jakiego Bóg od nas żąda. Dokonajmy go.
Niech Pan sprawi, że w sposób uległy i skory będziecie słuchać i popierać wypowiedzi księży i przełożonego, którego wam posyłam i który na pewno będzie dla was moim zastępcą - owszem zastępcą samego Jezusa Chrystusa. Mając to na uwadze będziecie zawsze mogli lepiej postępować w naśladowaniu Jezusa Chrystusa. Wierzcie głęboko w Pana, w Jego Boską Opatrzność, ufajcie bardzo w macierzyńską dobroć i opiekę Matki Bożej, a następnie co dzień starajcie się żyć według ducha i reguł naszego Zgromadzenia, do którego przyprowadziła was miłosierna ręka Boża.
Z żywym pragnieniem przyspieszam świt tego dnia, w którym będę mógł przybyć, by was zobaczyć i uścisnąć w Panu - w naszej drogiej Polsce. Spodziewam się, że to spełni się w przyszłym roku na wiosnę, ale to moje zamierzenie w ręku Pana i w skuteczności waszych modlitw. Módlcie się zatem i w tej sprawie.
Teraz wam błogosławię z głębi serca ojca w Jezusie Chrystusie, o droga nadziejo Zgromadzenia Boskiej Opatrzności w Polsce. Oby to ojcowskie błogosławieństwa mogło zjednoczyć was jeszcze bardziej i rozszerzyć nasze serca w braterskiej miłości i w jedności wszystkich braci - już rozrzuconych po dalekich krajach. Niech to błogosławieństwo będzie zadatkiem błogosławieństwa samego Boga.
Miłujmy się w Panu, żyjmy Panem! Niech żyje w nas ze swoim Boskim Duchem Jezus Chrystus i niech sprawi, żebyśmy poznali to wszystko, czego chce od nas, tak żeby przyszło do nas ze swym pokojem królestwo Jego niebieskiego Ojca: „Pokój Chrystusowy w królestwie Chrystusa - Pax Christi in regno Christi”.
W duchu was ściskam - każdego pojedynczo w Panu. Oddaję was w ręce Matki Najświętszej - Dziewicy i Matki Bożej.
Wasz oddany ojciec w Jezusie Chrystusie ukrzyżowanym

ks. Jan Alojzy Orione
ze Zgromadzenia „Synów Boskiej Opatrzności”

(1) Jest to pierwszy list do orionistów polskich, który przywiózł ks. Marabotto, mianowany przełożonym przez ks. Orionego. Ks. Marabotto spędził w naszym kraju 18 lat (1925-1937, 1939-1945) i kształtował pokolenia w duchu założyciela.
(2) Wysłany przez ks. Orionego w 1923 r. do zainicjowania pracy i przeszczepienia jego Zgromadzenia na Polskę.