Tortona, 7 XII 1925

Do przewodniczącego
Sodalicji Mariańskiej - Matteucciego

Drogi Matteucci,

Zawsze uważałem stowarzyszenie mariańskie, powstałe wśród wychowanków konwiktu w Paterno w Tortonie, za bardzo drogie i dające radość stowarzyszenie religijne.
W istnieniu grup zawsze znajdowałem rzeczywiste powody do radości, przede wszystkim z racji dobrego przykładu, jaki dawały wychowankom konkwiktu i młodym robotnikom.
Cieszę się więc bardzo, że mogę wam udzielić w uroczystość piętnastolecia błogosławieństwa z całej mojej duszy - w dniu, w którym pięnaście lat temu mój drogi brat, ks. Sterpi, założył wasze pobożne stowarzyszenie w tym konwikcie.
Jutro - w święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, będę się modlił podczas mszy św. szczególnie za was, nie tylko za tych, którzy dzisiaj jesteście zgromadzeni wokół waszego białego sztandaru - na którym jest Matka Boża promieniująca pięknem i niewypowiedzianą dobrocią - ale rozciągnę moją modlitwę i błogosławieństwo na tych, którzy już w przeszłości należeli do waszego stowarzyszenia mariańskiego i dziś są rozproszeni po miastach, wioskach bliskich i odległych, a - jak mi wiadomo - nadal niosą wysoko i z honorem imię członków stowarzyszenia maryjnego, żyjąc naprawdę w sposób godny młodzieńców głęboko i świadomie chrześcijańskich.
Oby Dziewica Niepokalana pogłębiła, rozwinęła, rozszerzyła, utrwaliła stowarzyszenia mariańskie w tym i w innych domach Boskiej Opatrzności. Niech rozciągnie swój niebieski płaszcz i matczyne błogosławieństwo nad ks. Sterpim i nad innymi księżmi, którzy tyle wam okazali troski, oraz nad tobą, drogi synu, i nad członkami stowarzyszenia, którzy byli albo będą się skupiać pod waszym sztandarem.
Módlcie się także za mnie, który jako ojciec w Jezusie Chrystusie jestem wam oddany

ks. Orione